چهار دست و پا رفتنت! (2)

عزیزدلم! چند روز بیشتر طول نکشید که سینه خیز رفتنت تبدیل بشه به چهاردست و پا رفتن حرفه ای!!!

الهی مامان فدات بشه! اصلاً متوجه نشدم کی این اتفاق تکرار نشدنی جلوی چشمم رخ داد؟! 

دلم می خواست و می خواد لحظه به لحظه بزرگ شدنتو به خاطر و حافظه بلندمدتم بسپارم تا از مرور کردنش لذت ببرم!

الان تند و تند چهاردست و پا می ری و از این اتاق و به اون اتاق می ری و من باید مدام دنبالت بدوم که خدایی نکرده بلایی سر خودت نیاری و یا وسیله ای رو روی خودت نندازی!

نازدونه ی من! تازه از لبه مبل و میز می گیری تا بلند شی و تا حدودی هم موفق می شی ولی دیگه نمی تونی تعادل خودتو حفظ کنی برای نشستن روی زمین!

دردونه ی من! از اخلاقت هم بگم، تازگی هم کمی قلدر شدی و هر وسیله ای رو که می خوای بهت ندیم و یا کاری رو که می خوای بکنی جلوتو بگیریم، از خودت صدا در میآری و بعدشم اشک می ریزی گوله گوله تا بالاخره به هدفت برسی!

گل من! دس دسی هم بلدی و هر ازگاهی بدون اینکه بهت بگیم خودت دست دسی می کنی!

مامان فدات! لثه فک بالاییت هم کمی سفید رنگ شده مثل آفت و آب دهنت هم به راهه، ظاهراً داری دوباره دندون در می آری!

یکی و دو روزه برات این شعر رو می خونم:

ای زنبور طلایی                    نیش می زنی بلایی    

پاشو پاشو بهاره               گل وا شده دوباره       

کندو داری تو صحرا           سر می زنی به هرجا     

پاشو پاشو بهاره               عسل بذار دوباره