این چیه؟
این چیه؟ سلام نازنین مامان!
یکی از شیرین زبونی هات اینه که وقتی به یه حیوان و یا شی جدید برمی خوری ازم سوال می کنی: این چیه: منم جواب می دم: مثلاً درخته بازم شما می پرسی این چیه؟ و همینطور تا حدود 10 بار سوالت رو تکرار می کنی و مامان هم بدون اینکه خسته بشه در حالی که حتی تو دلش قند هم آب می شه با یک عشقی شیرین جوابت رو می ده.
به تازگی گاهی به مامان می گی: مامانا!!!
مامان هم از ذوقش نزدیکه که پس بیفته!!! نمی دونم از کجا و چطوری به ذهنت خطور کرده که مامان رو اینطوری صدا کنی ولی بدون هر طوری و با هر واژه ای که صدام کنی من عاشقتم و عاشقت می مونم!
یه مورد دیگه اینکه به تازگی بوسیدن رو یاد گرفتی!!! قبلاً وقتی بهت می گفتم مامان رو ببوس (اینم بگم معمولاً کمتر موقعی پیش می آد که قبول کنی و کسی رو ببوسی مگه موارد استثا و یا عزیز جون و آجی) گونه ات رو روی گونه ی مامان می گذاشتی و بر می داشتی و مثلاً بوسیدی! قربون بوسه هات. ولی جدیداً لبهات رو می گذاری رو گونه هام و با صدا می بوسیم! آخ که من عاشق اون صدام این صدا از ترنم بهاری هم برام بهاری تره!
