دیروز، الان، هنوز!
دیروز، الان، هنوز! سلام نازنین مامان!
قربونت برم که هر چی مربوط به وجود قشنگت می شه، واسه مامان خوشاینده، حتی سر زدن به وبلاگت بدون اینکه مطلبی بذارم!
شیرینم! تقریباً از بعد تولد 2 سالگیت صحبت کردنت تغییر کرده و جمله های 2 کلمه ای و حتی 3 کلمه ای می گی و اینقدر بامزه و با فاصله این کلمات رو ادا می کنی که مامان دل غشه می گیره و وقتی خوابی واسه بابا محسن کلمات رو به شیوه خودت تلفظ می کنه و بابا هم ذوق مرگ می شه و لبخند می زنه!
به تازگی نمی دونم از کجا یاد گرفتی که بیشتر جمله هات رو با کلمه های: دیروز و الان و هنوز شروع می کنی!
مامان فدات بشه که اینقدر زود درگیر زمان و مدیریت زمان و این بحث ها شدی!
مامان حسابی در تکاپوی عروسی دایی امیره و خیلی وقت نمی کنه تو وبلاگت مطلب بذاره. ببخش مامانو عزیزم.
نکته جالب اینه که تاریخ عروسی دایی با تاریخ عروسی مامان و بابا یکی شده: 8/8 هشتم آبان!
امیدوارم خوشبخت بشن و عروسیشون به خوشی برگزار بشه.
